🔴 Zawetowanie tzw. ustawy łańcuchowej przez Karola Nawrockiego spotkało się z dużą krytyką. Wielu polityków czy dziennikarzy bardzo negatywnie odnosiło się do tej decyzji. Szef Kancelarii Prezydenta RP Zbigniew Bogucki opublikował wpis, w którym stwierdził, że “to nie jest weto przeciwko zwierzętom”, a “przeciwko złemu, szkodliwemu dla ludzi i zwierząt nieżyciowemu prawu”.

Zawetowanie tzw. ustawy łańcuchowej przez Karola Nawrockiego spotkało się z dużą krytyką. Wielu polityków czy dziennikarzy bardzo negatywnie odnosiło się do tej decyzji. Szef Kancelarii Prezydenta RP Zbigniew Bogucki opublikował w mediach społecznościowych obszerny wpis, w którym stwierdził, że “to nie jest weto przeciwko zwierzętom”, a “przeciwko złemu, szkodliwemu dla ludzi i zwierząt nieżyciowemu prawu”.

Karol Nawrocki poinformował we wtorek, że podjął decyzję o zawetowaniu tzw. ustawy łańcuchowej. Chodzi o nowelizację ustawy o ochronie zwierząt, która oprócz zakazu trzymania psów na uwięzi wprowadzała również wymogi dotyczące kojców, w których są one utrzymywane. Regulacje te dotyczyły m.in. wielkości kojców czy ich konstrukcji.

Po decyzji prezydenta sieć zalały krytyczne komentarze. Wieczorem w mediach społecznościowych głos w sprawie zabrał szef Kancelarii Prezydenta RP Zbigniew Bogucki, pisząc na platformie X:

“Co tak naprawdę oznacza weto dot. tzw. ustawy łańcuchowej i co zawiera prezydencki projekt, który już dzisiaj został złożony w Sejmie. Jednym zdaniem: weto, bo kojce wielkości małego miejskiego mieszkania to absurd; projekt prezydencki to spuszczenie psów z łańcuchów” – stwierdził, podając “szczegóły, dlaczego prezydent nie podpisał ustawy”.

Zawetowana ustawa nakazywała budowanie przede wszystkim dla psów, które nie są trzymane w domach, kojców wielkości nawet 20 mkw, a w przypadku 3 dużych psów to musiałoby być już 30 mkw, ewentualnie 3 kojce po 20 mkw, więc łącznie 60 mkw. Te kojce miały mieć wysokość nie mniejszą niż 1,7 m (nawet w przypadku małego psa) oraz spełniać dodatkowo jeszcze kilka ściśle określonych wymogów” – napisał, dodając, że “ustawa ta w konsekwencji zakładała ważenie psów, aby ustalić właściwy rozmiar kojca”.
“Te wymagania dotyczyły przede wszystkim polskiej wsi, ponieważ w miastach co do zasady, psy są w mieszkaniach. Jednocześnie warto zauważyć, że los wielkiego doga niemieckiego trzymanego w malutkim mieszkaniu albo huski wypuszczanego na dwumetrowy balkon na czas kilkunastogodzinnych codziennych nieobecności właścicieli nie raził twórców ustawy, choć życie tych zwierząt jest dużo gorsze niż wielu psów na wsi” – kontynuował.

Bogucki: To nie jest weto przeciwko zwierzętom

Bogucki stwierdził też, że “ustawa oznaczała bardzo duże obciążenia finansowe, których wielu właścicieli po prostu nie byłoby w stanie ponieść, a to rodziło realne zagrożenia: ryzyka porzucania psów przez osoby, które nie byłyby w stanie sprostać takim wymaganiom; uderzyłaby w adopcje psów – ludzie przestaliby adoptować psy ze schronisk, wiedząc, że nie spełnią kosztownych i nierealnych norm; dawała podstawę do odebrania dużego psa, ponieważ jego kojec miałby np. 15 mkw, a nie wymagane 20 mkw i umieszczenia go w schronisku na zaledwie kilku metrach kwadratowych”.

Według niego “to nie jest weto przeciwko zwierzętom” a “przeciwko złemu, szkodliwemu dla ludzi i zwierząt nieżyciowemu prawu”.

Po tych słowach szef kancelarii Nawrockiego przeszedł do tego, co ma zawierać projekt ustawy prezydenckiej.

“Zakaz trzymania psów na uwięzi, a więc realne zdjęcie psom łańcuchów. W przypadku psów trzymanych w kojcu, nieogrzewanym pomieszczeniu lub na otwartej przestrzeni obowiązek zapewnienia zwierzęciu odpowiedniego schronienia przed warunkami atmosferycznymi o wielkości dostosowanej do rozmiarów psa. Obowiązek właściciela psa dotychczas trzymanego na uwięzi, zastosowania wobec tego zwierzęcia środków ostrożności uniemożliwiających niekontrolowane wydostanie się takiego zwierzęcia na zewnętrz, poza miejsce stałego bytowania” – oznajmił.

Oświadczył też, że projekt Nawrockiego “to dobre prawo bez populizmu, bez fikcji, bez przerzucania odpowiedzialności na ludzi i stawiania im wymagań, które mało kto może spełnić, a jednocześnie zapewnienie dobrego traktowania zwierząt”.