🕯️Milknie kolejny głos Powstania 💐💔 Odeszła Janina Różecka, sanitariuszka Powstania Warszawskiego. Miała 104 lata. Jej życie to przykład odwagi i poświęcenia 🕊️ ➡️

Odchodzą ostatni świadkowie wojny. Ci, którzy widzieli ją z bliska i nie opowiadali historii z książek, lecz z własnego życia. Wśród nich była Janina Różecka ps. “Dora”, sanitariuszka z Powstania Warszawskiego, która jako młoda dziewczyna ratowała rannych pod ostrzałem. Teraz przekazano smutną wiadomość o jej śmierci. Miała 104 lata. Była nie tylko bohaterką 1944 roku., ale również Sprawiedliwą Wśród Narodów Świata.

Smutną informację o jej śmierci przekazała wieczorem 11 lutego Fundacja Nie Zapomnij o Nas, Powstańcach Warszawskich. Pod wpisem w mediach społecznościowych natychmiast pojawiły się dziesiątki komentarzy. “To była żywa książka” — napisała jedna z internautek. Inni dziękowali jej za odwagę i poświęcenie. Ktoś zauważył gorzko, że odchodzą ostatni świadkowie tamtych lat, a wraz z nimi bezpośrednia pamięć o wojnie.

W czasie Powstania Warszawskiego “Dora” była sanitariuszką II Obwodu Zgrupowania “Żywiciel” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Należała do zgrupowania “Żaglowiec”, działała na Żoliborzu.

W jednym z wywiadów wspominała scenę, która została z nią na całe życie. Wynosiła rannego powstańca przez okno szpitala. Podała mu wodę. Usłyszała, że nie będzie mu już potrzebna. Chwilę później pocisk eksplodował w pobliżu i rozerwał mężczyznę. — To było dla mnie bardzo traumatyczne przeżycie — mówiła po latach.

Po kapitulacji wyszła z Warszawy razem z ludnością cywilną.

Jej historia nie zaczęła się w 1944 r. Do konspiracji wstąpiła już dwa lata wcześniej. W czasie okupacji razem z matką Leonią Gutowską i siostrą Wandą ukrywały w willi na Żoliborzu Żydów, Cichociemnego oraz broń należącą do podziemia.

Ojciec Janiny Różeckiej, oficer Wojska Polskiego, został w 1940 r. zamordowany przez NKWD w Starobielsku.

W 1988 r. Janina Różecka wraz z matką i siostrą została odznaczona przez Instytut Yad Vashem medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata. To jedno z najważniejszych wyróżnień przyznawanych osobom, które ratowały Żydów podczas Holokaustu.

Odeszła “żywa książka”
“Dora” dla wielu była żywą opowieścią o wojnie. Jednym z ostatnich świadków wydarzeń, które znamy już głównie z podręczników. Jej losy opisała Małgorzata Czerwińska-Buczek w biografii “Sanitariuszka Dora: Nie było czasu na strach”.

W komentarzach powtarza się dziś jedno zdanie: pamięć o takich bohaterach nie może zginąć.