Administracja Trumpa planuje zamknięcie kluczowego centrum badań klimatycznych w USA, co wywołuje kontrowersje i obawy o przyszłość nauki. Link w komentarzu

Administracja Donalda Trumpa zapowiada likwidację National Center for Atmospheric Research (NCAR) w Kolorado – jednej z najważniejszych instytucji naukowych zajmujących się badaniami atmosferycznymi w USA. Decyzję ogłosił Russell Vought, dyrektor ds. budżetu w Białym Domu, na platformie X, nazywając centrum „jednym z największych źródeł klimatycznej paniki w kraju”.

W oficjalnym komunikacie Biały Dom określił NCAR jako „najważniejszą twierdzę badań nad klimatycznym szaleństwem lewicy”. Narodowa Fundacja Nauki (NSF), główny sponsor centrum, ma rozpocząć jego demontaż, by – jak czytamy w oświadczeniu – „wyeliminować badania związane z Zielonym Nowym Oszustwem”. Kluczowe funkcje NCAR, takie jak modelowanie pogody i obsługa superkomputerów, mają zostać przeniesione do innych jednostek lub lokalizacji.

Proces zamknięcia, obejmujący również wewnętrzne laboratorium, ma rozpocząć się natychmiast, o czym informuje „USA Today”. Ostatnia umowa między NSF a UCAR, podpisana w 2023 r., przewidywała przekazanie 938 mln dol. na funkcjonowanie NCAR w ciągu pięciu lat. Jej anulowanie oznaczałoby niemal całkowite odcięcie centrum od podstawowego finansowania.

NCAR powstało w 1960 roku z inicjatywy NSF, by wspierać badania wymagające zaawansowanych zasobów obliczeniowych, niedostępnych dla pojedynczych instytucji. Dziś centrum udostępnia naukowcom z całego świata nowoczesne modele, narzędzia obserwacyjne i infrastrukturę badawczą.

Likwidacja NCAR to kolejny element szeroko zakrojonej polityki administracji Trumpa, mającej na celu ograniczenie badań nad zmianami klimatu. W ostatnich latach Biały Dom forsował cięcia finansowania dla National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) oraz próbował wycofywać przepisy dotyczące ograniczania zanieczyszczeń.

Ocena skutków takiego ruchu wymaga trzeźwego spojrzenia na to, co stanowi rdzeń naukowego postępu w dziedzinie klimatu. Po pierwsze, ocena przyszłych scenariuszy klimatycznych zależy od jakości modeli, obserwacji i zdolności do integrowania danych z różnych źródeł. NCAR od dawna pełni rolę jednego z kluczowych węzłów w tym łańcuchu; jego rozproszenie lub rozbicie na mniejsze, administracyjnie uzasadnione jednostki oznacza powolniejszy przepływ wiedzy, większe koszty koordynacji i ryzyko utraty kompetencji.

Po drugie, fundamenty polityk klimatycznych oparte są na rzetelnych analizach naukowych; osłabienie instytucji, która dostarcza te analizy, bez jasnych alternatyw i gwarancji utrzymania jakości, stawia pod znakiem zapytania możliwość prowadzenia skutecznych, opartych na dowodach decyzji publicznych. Wreszcie, dla społeczeństwa i gospodarki, stabilność i przewidywalność w obszarze badań klimatu przekładają się na zdolność do planowania adaptacji i inwestycji w infrastrukturę.