Były dyktator Wenezueli stanie przed amerykańskim sądem. Czy grozi mu dożywocie? Ekspert wyjaśnia, jakie zarzuty ciążą na Maduro.

Byłemu dyktatorowi Wenezueli nie grozi kara śmierci, ale dożywotnie więzienie już tak — wyjaśnił w rozmowie z “Faktem” amerykanista Rafał Michalski. Ekspert opisał, co właściwie zapisano w akcie oskarżenia dla Nicolasa Maduro, który po uprowadzeniu z Caracas został przetransportowany do Nowego Jorku. Były przywódca ma stanąć przed miejscowym sądem już 5 stycznia.

Spektakularna akcja sił specjalnych USA w Caracas i okolicy z 3 stycznia zszokowała świat. Zamiast inwazji lądowej na Wenezuelę, Biały Dom i Pentagon postawili na pojmanie dotychczasowego dyktatora kraju Nicolasa Maduro wraz z żoną. Stany Zjednoczone zamierzają osądzić byłego przywódcę na własnym terenie. — Zacząć musimy od kwestii immunitetu — administracja Donalda Trumpa uważa, że prezydentowi Maduro nie przysługuje ona na mocy ustawy o immunitecie zagranicznym (FSIA). Nie tylko z powodu nieuznania jego legalnej władzy, ale przede wszystkim oskarżeń karnych — mówił amerykanista Rafał Michalski.

Ekspert przypomniał, że artykuł 2 Konstytucji USA nadaje prezydentowi ograniczone pole do użycia wojska. — Z wyjątkiem zawartym w rezolucji o uprawnieniach wojennych w artykule 4, który mówi o możliwości wykorzystania sił zbrojnych w sytuacji “wskazanych przez bezpośrednie okoliczności”. Za nie uznano teraz zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego USA, czyli współpraca z gangami narkotykowymi — komentował Rafał Michalski. Członkowie Kongresu USA alarmowali, że o ataku na Wenezuelę zostali poinformowani dopiero po jej przeprowadzeniu.

Kilka godzin po zatrzymaniu Maduro prokurator generalna USA Pam Bondi ujawniła akt oskarżenia wobec byłego dyktatora Wenezueli. — Zawiera on cztery zarzuty: spisek z organizacjami terrorystycznymi, udział w dystrybucji kokainy, posiadanie broni maszynowej oraz materiałów “niszczących” nabytych w ramach nielegalnego obiegu i spisek w celu pozyskania broni maszynowej oraz materiałów “niszczących” — opisał amerykanista.

Dodał, że najcięższy jest pierwszy zarzut i jemu poświęcona jest zasadnicza część aktu oskarżenia. — Minimalna kara to 20 lat pozbawienia wolności, ale jeśli zestawić ją z zarzutem dystrybucji narkotyków oraz broni, to sąd może zauważyć tutaj “extraordinary severity” — czyli, że waga tych przestępstw jest tak duża, iż surowość wyroku jest uzasadniona. To oznacza, że dożywocie jest bardzo realne przy założeniu udowodnienia zarzutu — komentował Rafał Michalski. Wskazał, że w przypadku zarzutów o spisek narkoterrorystyczny kara śmierci nie jest stosowana.

Co ciekawe, w akcie oskarżenia przeciwko Maduro Departament Sprawiedliwości USA nie tylko opisał reżim w Caracas jako skupionych na ochronie i pomocy dla organizacji przestępczych, ale także również o współpracę z gangami z Meksyku i Kolumbii.

To oznacza, że w ramach procesu zdobywania dowodów przygotowano również ewentualną podstawę do oskarżenia członków gangów z obu tych państw za tożsame zarzuty: narkoterroryzm zagrażający bezpieczeństwu narodowemu USA. Stąd być może pośrednia groźba na konferencji prasowej wobec władz innych państw regionu. Szczególnie że nawet wspomina się o ambasadzie Meksyku w Wenezueli — komentował amerykanista Rafał Michalski.

Prokuratura zarzuca Maduro i jego wspólnikom, że wspierali handel kokainą z kolumbijskimi bojówkami FARC i ELN, meksykańskimi kartelami Sinaloa i Zetas oraz wenezuelskim Tren de Aragua. Maduro i członkowie jego reżimu mieli roztaczać osłonę nad handlem i nieraz osobiście pilnować transportu narkotyków, “umożliwiając korupcję napędzaną handlem narkotykami w całym regionie”. W ten sposób do USA trafiać miały “tysiące ton” kokainy.

Według śledczych, Maduro był zaangażowany w proceder od 1999 r., kiedy jeszcze był deputowanym do wenezuelskiego parlamentu i kontynuował działalność przestępczą w późniejszych rolach jako szef MSZ i prezydent kraju.

W dokumencie wymienione są konkretne przypadki zarzucanych Maduro czynów, jak np. świadome wydawanie paszportów dyplomatycznych szmuglerom narkotyków czy przejęcie przez jego żonę łapówki wartej setki tysięcy dolarów, by zaaranżować spotkanie przemytników z dyrektorem urzędu antynarkotykowego. Obydwoje mieli również przemycać narkotyki zarekwirowane przez wenezuelskie służby, z pomocą prorządowych gangów nazywanych “colectivos”.