Córka uwielbianej przez Polaków gwiazdy zakpiła z Nawrockiego i TVN-u. Padły ostre słowa Czytaj więcej:

Jedno krótkie zdanie wystarczyło, by rozpętać dyskusję o kondycji mediów, granicach krytyki i tym, gdzie kończy się rozmowa, a zaczyna bezrefleksyjna afirmacja. Wpis, opatrzony charakterystyczną ironią, uderza nie tylko w sposób prowadzenia publicznej debaty, lecz także w postać, która w ostatnich dniach wyjątkowo często pojawia się w medialnym świetle reflektorów. Nazwiska nie padają, ale sens aluzji pozostaje aż nadto czytelny.

Spotkanie Dudy i Nawrockiego
Kim jest Agata Passent?
Dziennikarka zakpiła z Nawrockiego

8 stycznia 2026 roku w Belwederze, oficjalnej rezydencji prezydenckiej w Warszawie, odbyło się ważne spotkanie pomiędzy obecnym prezydentem Karolem Nawrockim a jego poprzednikiem, Andrzejem Dudą — prezydentem Polski w latach 2015–2025. Rozmowa miała charakter publiczny i została zorganizowana wokół promocji autobiografii byłego prezydenta pt. To ja. Andrzej Duda, która stała się pretekstem do szerokiej dyskusji o polskiej prezydenturze, różnych podejściach do urzędu oraz perspektywach przyszłości.

Podczas spotkania politycy rozmawiali m.in. o kampaniach prezydenckich, współpracy z USA i relacjach z Donaldem Trumpem, roli głowy państwa podczas kohabitacji, roli NATO, zwierzchnictwie nad Siłami Zbrojnymi RP oraz o specyfice sprawowania funkcji prezydenta. Nawrocki nawiązał także do swojej kampanii wyborczej, wskazując, że nie miał wątpliwości co do poparcia, jakie otrzymał od Dudy we wcześniejszych etapach politycznej rywalizacji.

Dla wielu komentatorów to spotkanie było sygnałem, że pomimo różnic politycznych i pokoleniowych obaj politycy chcą podtrzymywać dialog oraz dzielić się refleksjami na temat kondycji państwa i kierunku, w jakim zmierza Polska. Zarówno uczestnicy rozmowy, jak i obserwatorzy zwracali uwagę na fakt, że wydarzenie miało nie tylko charakter symboliczny, lecz także praktyczny — jako wyraz kontynuacji instytucjonalnej pamięci i wzajemnej komunikacji między kolejnymi głowami państwa.

Takie spotkania rzadko zdarzają się tak wcześnie w nowym roku i podkreślają wagę dialogu między kolejnymi prezydentami — nawet jeśli ich spojrzenia na politykę bywają różne.

Agata Passent to polska dziennikarka, felietonistka i autorka książek, od lat obecna w mediach opiniotwórczych. Urodziła się 4 lutego 1973 roku w Warszawie i konsekwentnie budowała swoją zawodową pozycję w prasie, radiu i telewizji. Współpracowała m.in. z magazynami „Twój Styl” i „Twoje Dziecko”, zajmując się tematami społecznymi, kulturowymi oraz obyczajowymi, a jej styl pisania od lat wyróżnia się osobistym tonem i wrażliwością na codzienne doświadczenia.

Nie sposób mówić o Agacie Passent bez podkreślenia jej rodzinnego zaplecza, które od początku budziło zainteresowanie opinii publicznej. Jest córką Agnieszki Osieckiej – jednej z najważniejszych postaci polskiej kultury XX wieku, poetki, autorki tekstów piosenek i dramatów – oraz Daniela Passenta, wybitnego dziennikarza, publicysty i komentatora życia politycznego, przez dekady związanego z tygodnikiem „Polityka”. To właśnie to nazwisko sprawiło, że od wczesnych lat była postrzegana jako spadkobierczyni silnej tradycji intelektualnej i literackiej.

Jednocześnie Passent wielokrotnie podkreślała, że nie chce funkcjonować wyłącznie jako „córka sławnych rodziców”. Zamiast tego wypracowała własny głos i własne miejsce w debacie publicznej. Jest założycielką Fundacji Okularnicy, która zajmuje się ochroną i popularyzacją dorobku Agnieszki Osieckiej, ale jej działalność nie ogranicza się jedynie do pielęgnowania rodzinnego dziedzictwa. Regularnie zabiera głos w sprawach społecznych, pisze felietony, prowadzi spotkania autorskie i uczestniczy w dyskusjach dotyczących kultury, tożsamości i współczesnych relacji międzyludzkich.

Dzięki temu Agata Passent funkcjonuje dziś w przestrzeni publicznej jako postać samodzielna i wyrazista – osoba, która świadomie łączy biograficzne zaplecze z własnym doświadczeniem zawodowym, nie uciekając od znanego nazwiska, ale też nie czyniąc z niego jedynego punktu odniesienia.

Agata Passent po raz kolejny sięgnęła po swój ulubiony arsenał ironii i ostrego języka, komentując w mediach społecznościowych to, co jej zdaniem coraz częściej dzieje się na antenie TVN24. Tym razem jej krótki, lecz wyrazisty wpis nie był jedynie ogólną krytyką tonu stacji czy tęsknotą za dawnymi ambicjami kulturalnymi telewizji informacyjnej. W tle pojawił się bowiem także bardzo konkretny adresat – Karol Nawrocki, który w ostatnich dniach stał się bohaterem licznych medialnych rozmów i komentarzy.

Passent, nawiązując do nieistniejącej już „Xiegarni”, zasugerowała, że stacja próbuje odtwarzać formułę programu czytelniczego, ale robi to w sposób pozbawiony krytycznego dystansu. Jej ironiczna uwaga o „Baty­rze jako krytycznym recenzencie” oraz metafora „wazeliny” nie pozostawiają wątpliwości: w jej ocenie mamy do czynienia nie z analizą czy debatą, lecz z przesadnie afirmacyjnym traktowaniem rozmówcy. To właśnie w tym miejscu pojawia się uderzenie w Nawrockiego – przedstawionego nie wprost, lecz jako beneficjenta tej medialnej pobłażliwości.

„Telewizja TVN24 próbuje wrócić do czasów, gdy miała w ramówce program czytelniczy Xiegarnia? Jeszcze Batyra jako krytycznego recenzenta tu brakuje. Takiej ilości wazeliny to nawet bardzo wysuszona skóra nie wchłonie”.

Wpis Passent można więc czytać podwójnie: z jednej strony jako krytykę stylu uprawiania dziennikarstwa – pozbawionego ostrości i intelektualnego napięcia – z drugiej jako wyraźną szpilę wymierzoną w Nawrockiego, którego obecność w medialnym obiegu, zdaniem autorki, nie spotyka się z należną dawką sceptycyzmu i krytycznych pytań. To charakterystyczne dla Passent: nie atakuje wprost, ale precyzyjnie ustawia kontekst, w którym ironia mówi więcej niż deklaracje wprost.