Dożył 113 lat i tylko dwa razy w życiu był w szpitalu. Rodzina ujawniła dietę “dziadka świata”

Francisco Nuñez Olivera zyskał światową sławę jako jeden z najdłużej żyjących ludzi. Zmarł w 2018 r. w Hiszpanii, mając 113 lat. Przez całe życie cieszył się dobrym zdrowiem, otoczony liczną rodziną, a jego codzienne nawyki, a zwłaszcza dieta, budzą zainteresowanie naukowców i miłośników zdrowego stylu życia.

Znany jako “dziadek świata”, Olivera urodził się 13 grudnia 1904 r. w niewielkiej miejscowości Bienvenida w regionie Extremadura. Doczekał się czwórki dzieci, dziewięciorga wnucząt oraz piętnaściorga prawnucząt. Jak sam podkreślał, kluczowe dla jego długowieczności były ciężka praca i aktywność, a także unikanie bezczynności.

Przez całe życie Francisco Nunez Olivera tylko dwukrotnie wymagał hospitalizacji, w tym raz z powodu operacji zaćmy. Nawet w bardzo zaawansowanym wieku nie skarżył się na poważne dolegliwości czy choroby.

W utrzymaniu zdrowia pomagały mu codzienne wybory żywieniowe. Każdego dnia sięgał po warzywa z własnego ogrodu. Na śniadanie często jadł magdalenki — lekkie biszkopty z oliwą z oliwek, a w południe wybierał jogurt jako przekąskę. Obiad stanowił gulasz rybny lub mięsny, a dzień kończył płatkami zbożowymi z mlekiem. Warzywa były jednak podstawą jego jadłospisu.

Pozornie zaskakującym elementem diety Olivera była codzienna lampka czerwonego wina. Tymczasem badania opublikowane w “Journal of Epidemiology & Community Health” wskazują, że regularne, umiarkowane spożycie alkoholu może obniżać ryzyko śmierci z powodu chorób sercowo-naczyniowych oraz innych przyczyn, a także wydłużać życie. Inne analizy naukowe potwierdzają, że niewielkie ilości lekkiego wina mogą wydłużyć życie nawet o pięć lat.

Hiszpan nie rezygnował z codziennej aktywności fizycznej — regularnie spacerował i kładł się spać o godzinie 20. Jego córka w rozmowie z lokalnymi mediami podkreślała, że ojciec prowadził spokojne życie w cichej wiosce, był swoim własnym szefem, nie wdawał się w konflikty, nawet w rodzinie, i uchodził za osobę bardzo szczęśliwą. Według niej, prostota i spokój były ważnymi elementami jego codzienności.

W wywiadzie dla hiszpańskiego dziennika “El Mundo” w 2015 r. Olivera wyznał, że mimo podeszłego wieku chciałby pożyć jeszcze kilka lat, choć wszyscy jego przyjaciele już odeszli. Podkreślał, że jest świadomy swojego wieku, ale nie odczuwa starości.

Historia Francisco Nuneza Olivera pokazuje, że długowieczność może być efektem nie tylko genów, ale także codziennych wyborów — od diety, przez aktywność fizyczną, po nastawienie do życia. Jego przykład inspiruje do refleksji nad tym, jak proste nawyki mogą wpływać na zdrowie i długość życia.