Ewa Bem ma RAKA! To wyjątkowo podstępny nowotwór Czytaj więcej:

Od lat publiczność znała ją jako spokojną, uśmiechniętą i opanowaną artystkę. Jednak ostatnie miesiące ujawniły zupełnie inną stronę życia wokalistki, której nie da się już ukryć. Ewa Bem postanowiła zabrać głos i opowiedzieć o wszystkim wprost.

Kariera Ewy Bem
Ewa Bem i dramatyczne chwile w szpitalu
Codzienna walka z chorobą Ewy Bem

Ewa Bem przyszła na świat 23 lutego 1951 roku w Warszawie. Od najmłodszych lat fascynowała się muzyką, szczególnie jazzem i rhythm and bluesem, które w tamtych czasach w Polsce nie były popularne. Jej talent i pasja szybko znalazły ujście na scenie, gdy wspólnie z bratem Aleksandrem utworzyła zespół Bemibem. To tam zaczęła zdobywać pierwsze doświadczenia sceniczne i zwracać uwagę środowiska muzycznego swoją charakterystyczną barwą głosu i interpretacyjnym wdziękiem.

W latach 70. i 80. Ewa Bem konsekwentnie budowała swoją pozycję na polskiej scenie muzycznej. Jej repertuar obejmował zarówno standardy jazzowe, jak i utwory soulowe czy popowe. Publiczność doceniała jej naturalność, wyczucie muzyki i umiejętność nawiązywania kontaktu z widzami. Z czasem zyskała przydomek „pierwszej damy polskiego jazzu”, a jej nazwisko stało się synonimem profesjonalizmu i muzycznej klasy.

Ewa Bem koncertowała nie tylko w Polsce, ale także za granicą – w Europie i w Stanach Zjednoczonych. Współpracowała z wieloma zespołami jazzowymi i orkiestrami, a utwory takie jak „Moje serce to jest muzyk” czy „Żyj kolorowo” stały się rozpoznawalne dla kilku pokoleń fanów. Poza sceną pojawiała się w programach telewizyjnych i projektach muzycznych, zawsze pozostając wierna swoim muzycznym korzeniom. Jej dorobek obejmuje kilkanaście płyt studyjnych i koncertowych oraz liczne nagrody i wyróżnienia.

Do niedawna informacje o stanie zdrowia Ewy Bem były oszczędne i pojawiały się rzadko. Wiedzieliśmy jedynie, że zmaga się z poważną chorobą i że leczenie wymaga sporo czasu i siły. Sama wokalistka nie epatowała prywatnością, koncentrując się na pracy i kontaktach z publicznością, kiedy tylko pozwalało jej na to samopoczucie. 

Leczenie było wyczerpujące i niosło ze sobą poważne konsekwencje dla organizmu. Pojawiały się momenty skrajnego osłabienia, a codzienność zmieniła się diametralnie – wizyty w szpitalu, badania i rehabilitacja zastąpiły dawny rytm życia. Choroba wpływała nie tylko na ciało, ale i psychikę, jednak artystka nie poddawała się. 

Jednym z najtrudniejszych momentów był nagły kryzys zdrowotny, który wymagał natychmiastowej interwencji. Ewa Bem trafiła do szpitala w stanie wymagającym intensywnej opieki. W rozmowie z „Wysokimi Obcasami” opowiedziała:

Od dwóch lat ciężko chorowałam, przeszłam operację płuca, tygodniową śpiączkę, w końcu zdiagnozowali mi raka jajnika IV stopnia. Miesiąc w szpitalu na Płockiej, miesiąc w Instytucie Onkologii. Baliśmy się o moje życie.

W tym czasie przeszła tygodniową śpiączkę. Wspominała, że wiele z tamtych dni zna jedynie z relacji lekarzy i bliskich. Ten tydzień stał się jednym z najtrudniejszych doświadczeń w jej życiu, czasem pełnym niepewności i oczekiwania na poprawę stanu zdrowia.

Po wybudzeniu rozpoczął się kolejny etap zmagań. Rehabilitacja, odzyskiwanie sił i powrót do podstawowych czynności wymagały cierpliwości. Proces ten bywa długi i momentami bardzo trudny, a organizm potrzebuje czasu, aby dojść do siebie po poważnym kryzysie. Wsparcie rodziny i personelu medycznego jest nie do przecenienia. Dzięki niemu możliwy jest powolny powrót do równowagi.

Najbardziej poruszające były jednak słowa, gdy zdecydowała się nazwać chorobę: zmaga się z nowotworem w IV stadium. To wyznanie wyjaśnia, dlaczego problemy zdrowotne były tak poważne i intensywne. Artystka nie wchodziła w medyczne szczegóły ani nie komentowała rokowań, skupiając się na codziennych wyzwaniach, które stawia przed nią terapia. Każdy dzień bywa inny – są chwile względnej normalności i takie, gdy zmęczenie i skutki uboczne leczenia dominują całkowicie.

W rozmowie z „Wysokimi Obcasami” Ewa Bem wyznała:

Od dwóch lat jestem w remisji. Cały czas biorę doustną chemię, jestem pod opieką cudownej pani doktor Magdaleny Kowalskiej. Teraz jest spokój, ale wiem, że od tej choroby nigdy się nie uwolnię, prędzej czy później wróci

To wyznanie sprawia, że wcześniejsze informacje o pogorszeniu stanu zdrowia nabierają zupełnie nowego znaczenia. To nie są chwilowe trudności ani przejściowe osłabienie. To walka z bardzo poważną chorobą, która wymaga ogromnej determinacji, wsparcia specjalistów i codziennej siły woli. Ewa Bem pokazuje, że mimo trudności nie traci woli działania i konsekwentnie stawia czoła nowym wyzwaniom.