Karolina z Warszawy jadła tylko owoce. 27-latka zagłodziła się na śmierć

27-letnia Karolina Krzyżak, pochodząca z Warszawy, zmarła w hotelowym pokoju na Bali po kilku latach stosowania ekstremalnej diety frutariańskiej. Jak ustaliły brytyjskie media The Mirror i The Cut, młoda kobieta przez lata jadła wyłącznie surowe owoce. Gdy zmarła, ważyła zaledwie nieco ponad 20 kilogramów, a jej organizm był skrajnie wyniszczony.

Karolina Krzyżak, była studentka Uniwersytetu w Leeds, zaczęła eksperymentować z weganizmem w wieku 18 lat, gdy wyjechała na studia do Wielkiej Brytanii. Z czasem zainteresowanie zdrowym stylem życia przerodziło się w obsesję. Na Instagramie chwaliła się swoją przemianą, pisząc, że weganizm „otworzył jej oczy” i „zmienił jej życie”.

Jak podaje The Mirror, około 2017 roku Karolina poznała w mediach społecznościowych kobietę promującą tzw. frutarianizm – dietę, która zakłada spożywanie wyłącznie surowych owoców. Mimo że taki sposób odżywiania nie dostarcza niezbędnych składników, takich jak białko, tłuszcze czy kwasy omega-3, Polka zaczęła stosować go z pełnym przekonaniem, że dba o swoje zdrowie.

Rodzina zauważyła drastyczną utratę wagi i nalegała, by Karolina wróciła do kraju na leczenie. W 2018 roku przebywała na terapii w ośrodku leczenia zaburzeń odżywiania, jednak po powrocie natychmiast wznowiła surową dietę. W rozmowach ze znajomymi miała mówić, że bliscy „nie rozumieją jej stylu życia” i że „media społecznościowe są jedynym miejscem, gdzie czuje się wspierana”.

Z czasem stan jej zdrowia pogarszał się – zaczęły wypadać włosy, paznokcie przybierały żółty kolor, a zęby ulegały rozkładowi. Jak ustalił The Cut, w ostatnich miesiącach życia Karolina cierpiała na osteoporozę i poważne niedobory białka (albumin), które prowadziły do obrzęków nóg i utraty sił.

W 2024 roku Polka wyruszyła w podróż po świecie – najpierw mieszkała na Teneryfie, a we wrześniu poleciała na Bali, uznawane przez środowiska wegańskie za „mekkę zdrowego stylu życia”. W grudniu zameldowała się w ośrodku Sumberkima Hill, gdzie – jak opisuje The Cut – była tak słaba, że nie potrafiła samodzielnie chodzić.

Recepcjonista musiał pomóc jej dotrzeć do pokoju. Choć personel chciał wezwać lekarza, Karolina odmówiła. Poprosiła, by dostarczano jej wyłącznie owoce – i to bez kontaktu osobistego. Pracownicy wspominają, że wyglądała na „wychudzoną i wyczerpaną”.

Przez kolejne dni niemal nie wychodziła z pokoju. Trzeciego dnia jej znajoma, prowadząca wegańską kawiarnię w Ubud, zaniepokoiła się brakiem kontaktu i poprosiła obsługę hotelu o sprawdzenie sytuacji. Gdy personel wszedł do pokoju, Karolina już nie żyła.

Znajomi 27-latki podkreślają, że Karolina potrzebowała pomocy medycznej i psychologicznej, ale środowiska internetowe, zamiast ostrzegać, często wzmacniały jej przekonania. – Społeczność online dawała jej poczucie, że robi coś dobrego dla siebie, choć w rzeczywistości niszczyła swoje ciało – powiedziała w rozmowie z The Cut jedna z jej dawnych znajomych.

Karolina Krzyżak zmarła w wyniku skrajnego niedożywienia, stając się tragicznym przykładem, jak niebezpieczne mogą być radykalne diety i wpływ niezweryfikowanych informacji w mediach społecznościowych.

Dieta wegańska – zdrowa czy nie?
Według raportu WHO, dobrze zaplanowana dieta roślinna może dostarczać wszystkich niezbędnych składników odżywczych — o ile uwzględnia różnorodność pokarmów (warzyw, owoców, strączków, orzechów, nasion, zbóż) oraz stosuje żywność wzbogacaną lub suplementację, zwłaszcza witaminy B12.

Zaburzenia odżywiania – gdzie szukać pomocy?
W Polsce problem zaburzeń odżywiania (m.in. anoreksji, bulimii) jest traktowany jako poważne zagadnienie zdrowia publicznego. Na portalu Pacjent.gov.pl podkreśla się, że anoreksja uchodzi za schorzenie o najwyższym wskaźniku śmiertelności spośród chorób psychicznych. W ulotce NFZ dotyczącej zaburzeń odżywiania wskazuje się, że leczenie prowadzi zespół interdyscyplinarny: psychiatra, psychoterapeuta oraz psychodietetyk. Ponadto funkcjonują organizacje społeczne takie jak Ogólnopolskie Centrum Zaburzeń Odżywiania (OCZO), które oferują kompleksową pomoc — od diagnozy, terapii psychologicznej i psychiatrycznej, aż po wsparcie dietetyczne i edukację dla chorujących i ich bliskich.