Każdy, kto ich znał, podkreślał, że tworzą wyjątkowo zgraną parę. Jednak nie wszyscy wiedzą, że nie zawsze było tak kolorowo. Para niemal się rozstała ➡️

Jak potwierdził Onet, Agnieszka Maciąg zmarła 27 listopada. Była modelka od lat była szaleńczo zakochana w swoim drugim mężu Robercie Wolańskim. Każdy, kto ich znał, podkreślał, że tworzą wyjątkowo zgraną parę. Jednak nie wszyscy wiedzą, że nie zawsze było tak kolorowo. Para niemal się rozstała.

Gdyby nie dopadł ich poważny kryzys, dziś zapewne nie byliby ze sobą. Dla Agnieszki Maciąg i Roberta Wolańskiego był on początkiem nowego etapu, punktem zwrotnym w ich relacji. — Często powtarzamy sobie: jak cudownie, że przytrafił nam się ten kryzys. Wspólne pokonanie problemów wzmacnia. Przyznaję, że to ja zapoczątkowałam proces zmian, ale Robert zechciał za nimi pójść — wspominała modelka.

Kiedy poznali się w 1996 r. ona była świeżo po rozwodzie, samotnie wychowywała dwuletniego syna i nie chciała angażować się w kolejny związek. A już na pewno nie z fotografem, który nieustannie otoczony był modelkami. Świat mody i wybiegów znała przecież od podszewki.

— Myślałam stereotypowo, że facet, który w pracy spotyka same piękne kobiety, nie może być wierny — opowiadała w jednym z wywiadów, jednak los spłatał jej figla, gdy podczas jednej z sesji stanęła przed obiektywem uznanego artysty. — Dostrzegliśmy swoje oczy i to, co się w nich kryje. Zobaczyliśmy swoją wrażliwość, tęsknoty, marzenia, radości i smutki. Patrzyłam na pięknego człowieka, który natychmiast stał mi się bliski. Zakochałam się od pierwszego wejrzenia! — mówiła Maciąg.

On także od razu poczuł, że ta piękna kobieta jest mu przeznaczona. Był jednak tak onieśmielony, że unikał jej wzroku i dopiero na drugim spotkaniu lody zostały przełamane. — Rozmawialiśmy, jakbyśmy się znali dwadzieścia lat. Byliśmy wtedy na tym samym etapie, po rozstaniach — opowiadał Wolański. Obydwoje poszli więc na żywioł i zaledwie po czterech dniach… zostali parą. I choć nie dawano im szans, oni nic sobie z tego nie robili. Wydawało się, że nic nie może zagrozić ich miłości.

Agnieszka Maciąg nie żyje. Była modelką Lagerfelda i Cardina, ale nagle zniknęła. Zajęła się pisaniem

Dopadła ich monotonia życia
Pierwsze oznaki kryzysu pojawiły się kilka lat później. Wspólnie wychowywali syna modelki z pierwszego małżeństwa, ale zapracowani i zajęci karierą nie mieli czasu dla siebie. Mijali się w drzwiach, nie jadali razem posiłków, zapomnieli o wspólnych spacerach. Na domiar złego Agnieszka poczuła się zawodowo wypalona, przestała akceptować siebie i straciła radość życia.

Rozpadałam się na coraz mniejsze części, a obecność partnera zaczęła mnie przerastać. Udźwignięcie siebie samej przekraczało moje możliwości. Zdecydowaliśmy się na separację. Musiałam najpierw pomóc sobie, zanim zacznę naprawiać nasz związek

— wspominała.

Przez ponad rok rzadko kontaktowali się ze sobą. W tym czasie Maciąg korzystała z pomocy psychologa, uprawiała jogę i powoli zaczęła wychodzić na prostą. Zdobycie własnej przestrzeni utwierdziło ją w przekonaniu, że nie należy rezygnować z własnych potrzeb i aspiracji. Poczuła wewnętrzną siłę i postanowiła raz jeszcze zawalczyć o swój związek.

Na szczęście oboje chcieliśmy coś zmienić. Pójść, nawet jeśli trzeba, do psychologa, by zrozumieć, co się z nami dzieje. To był początek naszego niesamowitego rozwoju jako pary

— zdradziła kiedyś pani Agnieszka, a jej partner dodawał, że dopiero, kiedy przeszli przez kryzys, zobaczył, że Agnieszka jest nie tylko piękna, ale mądra i wrażliwa.

Kryzys w związku był nowym początkiem
Pobrali się w 2011 r., a rok później na świecie pojawiła się ich córka Helena.

Gdyby nie Agnieszka, wielu rzeczy nie potrafiłbym dostrzec. Najpierw przestałem pracować w weekendy. A byłem pracoholikiem, pozwoliłem sobie zagubić się w niekontrolowanym pędzie. Ona mnie z tego wyrwała. Kiedy spokojnie zjedliśmy śniadanie, spędziliśmy wspólnie dzień, wieczorem poszliśmy do kina, już wiedziałem, że nie chcę dłużej tracić tego, co omijało mnie przez lata

— mówił Wolański.

Jak nieraz opowiadali — nauczyli się cieszyć z małych, prozaicznych rzeczy, a także rozmawiać, nie unikając trudnych tematów.

— Robert po kryzysie oświadczył mi się po raz drugi i kupił mi kolejny pierścionek. Noszę obydwa, bo jeden oznacza historię “przed”, a drugi “po”. Oba są ważne, ponieważ obie historie to my. Świadectwo naszej drogi, rozwoju, dojrzewania — mówił Agnieszka Maciąg.