Nie żyje Andrzej Mrożewski. Aktor przed laty zagrał w filmowym hicie, który Polacy pokochali

Andrzej Mrożewski zmarł w wieku 85 lat po ciężkiej chorobie, z którą długo się zmagał. Informację o śmierci aktora znanego z “Nocy i dni” czy “Trędowatej” przekazał jego siostrzeniec. Póki co nie wiadomo nic o pogrzebie artysty.

Media obiegła smutna wiadomość. Nie żyje Andrzej Mrożewski, aktor, który grał w popularnych przed laty produkcjach – “Noce i dnie”, “Trędowata”, “Pogranicze w ogniu”, a także nowszych serialach – “Adam i Ewa”, “Belle Epoque”. Miał 85 lat.

R.I.P. Ostatni z aktorskiego rodu Mrożewskich, Andrzej, Jędrek, Wuj mój, odszedł dziś rano po ciężkiej chorobie w wieku 85 lat… Na zdjęciu jako Aleksy Wroński z Ewą Decówną (Anna Karenina). Cześć Jego Pamięci! – napisał Michał Popłoński, siostrzeniec zmarłego, na swoim facebookowym profilu.

Andrzej Mrożewski ciężko chorował. Co z pogrzebem?
Mrożewski urodził się w 1940 r. Jego ojcem był Zdzisław Mrożewski, również aktor, który odszedł w 2002 r. i został pochowany we Włocławku. Andrzej Mrożewski zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 17 października. W sieci już pojawiły się pytania o miejsce pochówku. Czy młodszy Mrożewski spocznie przy ojcu?

Pogrzeb Jacka Wójcika z “Królowych życia”. Łzy, kwiaty i przejmujące pożegnanie

Nie… On był całe życie związany z Krakowem i Katowicami, więc raczej tamte rejony. Ale jeszcze nic nie wiadomo. Ostateczną decyzję podejmie córka Andrzeja, a tej nie zna jeszcze nawet rodzina, więc wróżenie z fusów – odpowiedział Popłoński.

Póki co nie podano do publicznej informacji ani miejsca pochówku, ani daty ostatniego pożegnania.

Zobacz także: Nie żyje Jan Tatarski. Aktor miał 77 lat. “Za wcześnie Janku, za wcześnie”. Wiadomo, co z pogrzebem

Mrożewski grał w filmach, ale i w teatrach
Andrzej poszedł śladami ojca i na początku lat 60. skończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, skąd pochodził. Gdy ukończył studia, rozpoczął pracę w teatrach. Działał w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach czy Teatrze Maszkaron w Krakowie, gdzie również pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego. Od lat 60. aż do 2008 r. występował też w spektaklach Teatru Telewizji.

Zobacz także: Nie żyje Ben Vito. Gwiazdor disco polo miał tylko 44 lata! Syn pożegnał Mateusza Goździewicza

Jako 29-latek zasmakował zupełnie innego świata – zaczął grać w filmach. W 1969 r. pojawił się w “Soli ziemi czarnej”, w 1975 r. w “Nocach i dniach” zagrał Tadeusza Krępskiego, syn właściciela Krępy, a rok później można było go oglądać w “Trędowatej”.

Jego kariera filmowa trwała aż do 2017 r., gdy pojawił się w “Belle Epoque”, wcześniej wystąpił w “Tajemnicy twierdzy szyfrów” i produkcji “Vinci”.

Piękne pożegnanie
Na Facebooku można przeczytać wpis Michała Popłońskiego, który tak opisał Andrzeja Mrożewskiego, jego ojca oraz małżonki obu aktorów, które też były aktorkami:

Wczoraj zmarł Andrzej Mrożewski, syn Zdzisława Mrożewskiego. Obaj Panowie Aktorzy przez duże “A”, mieli żony aktorki. Żona Zdzisława, Helena Mrożewska de domo Galińska, żona Andrzeja, Ewa Mrożewska de domo Śmiałowska. Nie było to aktorstwo z pierwszych stron gazet, celebryckie, zapraszane do telewizji śniadaniowych… To było aktorstwo wielkie i ciche. Głównie teatralne i z przedwojennej szkoły. Najbardziej znana rola Zdzisława to chyba Narutowicz w “Śmierci Prezydenta”. Już przed wojną kłaniało mu się pół Krakowa i cały Włocławek, a później, gdy kroczył majestatycznie warszawską ulicą Świętokrzyską do Teatru Polskiego, panowie zdejmowali czapki z głów, a panie pokrywały się pąsem… Andrzej wzbudzał podobne emocje na Krakowskim Rynku i na ulicach Katowic. Kilkanaście lat, przy nieocenionej pomocy żony Ewy, prowadził Teatr Satyry “Maszkaron” istniejący w latach 1983-94 przy Rynku Głównym 1. Wkład tego aktorskiego “klanu” w krzewienie kultury, głównie w ciężkich czasach PRL-u, był nieoceniony i jest niedoceniony. W mojej pamięci pozostaną jako ukochany Dziadek i przesympatyczny Wujek. Ale Państwa też proszę, parafrazując Jacka Kaczmarskiego: “Pamiętajcie Wy o Nich co sił, co sił, choć przemknęli przed Wami jak cień…”