Prezydent Nawrocki na obchodach w Szczecinie. Grzmiał o “propagandowych przekazach władzy”

Jeden ze sztandarów na Stoczni Szczecińskiej grzmiał: “Stop zapleśniałym elitom władzy”. Władza, która odrywa się od społeczeństwa, żyje w propagandowych przekazach, w statystykach, które nie odbijają się, tak jak w latach 80., na życiu zwykłych robotników i obywateli, taka władza skazana jest na porażkę. Tego dowiedli protestujący w sierpniu roku 1980 — mówił prezydent Karol Nawrocki w trakcie obchodów rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych i powstania “Solidarności”.

Przed bramą Stoczni Szczecińskiej rozpoczęły się obchody 45. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych oraz powstania NSZZ “Solidarność”. Bierze w nich udział prezydent Karol Nawrocki.

Czołg dla generała. Jak wiceminister Bejda podarował podwładnemu T-72
— Sierpień roku 1980 w Szczecinie i w całej Polsce był jasnym głosem, że Polacy nie dadzą się komunistycznej propagandzie i chcą walczyć o swój głos, o swoją podmiotowość, o prawa obywatelskie. Chcą być razem w “Solidarności” po to, aby przywrócić suwerenność i niepodległość Rzeczpospolitej. Ale też po to, żeby protestować zepsutym elitom władzy — mówił prezydent Nawrocki.

Słowa o “propagandowych przekazach” i “statystykach” padają kilka dni po posiedzeniu Rady Gabinetowej, na której premier Donald Tusk oraz ministrowie przedstawili prezydentowi informacje, dane i liczby dotyczące m.in. budżetu, długu państwa, bezrobocia, inflacji oraz planów na inwestycje.

Kulisy Rady Gabinetowej. “Nie wiem, po co Nawrocki to zrobił”
Rocznica Porozumień Sierpniowych
Porozumienia Sierpniowe, kończące wielki strajk 1980 r. w Szczecinie, zostały podpisane 30 sierpnia w świetlicy ówczesnej Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. Dzień później (31 sierpnia) w Gdańsku porozumienie z delegacją rządową podpisali strajkujący w Trójmieście, a następnie zawarte zostały porozumienia w Jastrzębiu i Dąbrowie Górniczej.

Co z przyszłością Andrzeja Dudy? “Chce przełamać schemat”
Latem 1980 r. w wielu miastach Polski robotnicy rozpoczęli protesty, domagając się m.in. podwyżek płac, prawa do tworzenia wolnych związków zawodowych, przywrócenia do pracy represjonowanych kolegów, upamiętnienia ofiar Grudnia 1970 i liberalizacji polityki ówczesnych władz PRL. Wielki społeczny zryw w Sierpniu 1980 r. był początkiem tzw. karnawału Solidarności, który zakończyło ogłoszenie 13 grudnia 1981 r. stanu wojennego.