Sąd Apelacyjny w Warszawie podtrzymał wyrok 10 lat więzienia dla opiekunów czteroletniego Leona. Szczegóły tej sprawy są wstrząsające.

Sąd dał im szansę. Oni tej szansy nie dali dziecku. Czterolatek słabł i cierpiał każdego dnia. Aż do tego ostatniego. Udręczone bólem ciało Leosia zakopali w płytkiej mogile. I uciekli. Twierdzili, że bali się konsekwencji. Wstrząsające szczegóły sprawy spod Garwolina (woj. mazowieckie).

10 lat za śmierć dziecka. Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy wyrok więzienia dla opiekunów czteroletniego Leona – jego matki Karoliny W. (21 l.) i partnera Damiana G. (21 l.). Wyrok jest prawomocny.

Karolina W. i jej partner Damian G. oskarżeni zostali o zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem czteroletniego Leona poprzez nieudzielenie mu pomocy po wypadku. Chłopiec poparzył się w brodziku podczas kąpieli. Para nie wezwała pogotowia. Po kilku dniach cierpienia dziecko zmarło. Oskarżeni zakopali jego ciało w lesie.

W marcu w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga zapadł wyrok w tej sprawie. Sąd uznał Karolinę W. i Damiana G. za winnych i wymierzył im karę 10 lat więzienia. Sąd uznał, że oskarżeni dopuścili się zarzuconej im zbrodni zabójstwa, jednak nie działali ze szczególnym okrucieństwem.

Sąd I instancji ocenił też, że oskarżeni mieli świadomość rozpoznania czynu, a nieskorzystanie z pomocy medycznej dla poparzonego dziecka tłumaczyli obawą przed utratą dzieci (mają jeszcze dwoje) i możliwymi konsekwencjami.

Apelacje od tego wyroku złożyli obrońcy, którzy wnosili o uniewinnienie lub wymierzenie łagodniejszej kary oraz prokuratura, która domagała się za ten czyn 20 lat pozbawienia wolności.

Sprawą w czwartek, 11 grudnia, zajął się Sąd Apelacyjny w Warszawie. Utrzymał w mocy karę 10 lat więzienia dla obojga.

W ustnym uzasadnieniu sędzia Agnieszka Domańska podkreśliła, że zdaniem sądu odwoławczego rozstrzygnięcie sądu I instancji jest rozstrzygnięciem właściwym i nie miało miejsca naruszenie przepisów prawa procesowego.

Wskazała, że materiał dowodowy został oceniony przez sąd I instancji prawidłowo. Odniosła się też do argumentów obrony.

Bazując na okolicznościach linii życiowych oskarżonych wyolbrzymiane były kwestie ich nieporadności, ich niemożliwości zorientowana się, co się dzieje z dzieckiem (…) Państwo oskarżeni nie byli bezradni

– powiedziała sędzia.

Zaznaczyła, że sąd I instancji wydał wyrok słuszny i poprzedzony wnikliwą oceną.

Na skutek oparzenia od razu doszło do tego rodzaju konsekwencji, powstały takie skutki, które były widoczne (…) To dziecko cierpiąc, płacze i liczy, że zostanie mu udzielona jakaś pomoc. Były widoczne zaczerwienienia. Potem były widoczne bąble. Nastąpiła utrata kontroli nad czynnościami fizjologicznymi, brak apetytu, brak pragnienia

– wyliczała sędzia.

Przypomniała, że dziecko miało poparzone 30 proc. ciała, a jego opiekunowie zamiast wezwać pomoc, polewali go zimną wodą, wietrzyli, czy smarowali maścią.

Dochodzimy do dnia, kiedy Leon zmarł (…) Nastąpiły wówczas nieudolne próby ocucenia i widać było już co najmniej wtedy (…) że były one nie skuteczne. Dziecko nie reagowało na polecenia czy prośby, by wstało. Zostało zaniesione pod prysznic, gdzie miało zostać obmyte. W trakcie tego polewania wodą chłopiec przestał oddychać. Oskarżony wówczas zaczął podejmować czynności mające na celu reanimacje

– wskazała sędzia

Zaznaczyła, że w tym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której Karolina W. i Damian G., gdy zastali rano chłopca w tak ciężkim stanie, musieli mieć świadomość, że jest to agonia, a mimo to nie wezwali pomocy.

Dodała, że sąd I instancji prawidłowo odniósł się do okoliczności związanych z zachowaniem oskarżonych i nie uznał, że było to zachowanie ze szczególnym okrucieństwem. Natomiast okoliczności, które wiązały się ze śmiercią i cierpieniem Leona były brane pod uwagę przy wymiarze kary. – Ta kara została wymierzona w wysokości 10 lat i sąd II instancji całkowicie się z tymi ustaleniami zgadza – mówiła sędzia.

Wskazała też wyrok 10 lat więzienia jest wyrokiem sprawiedliwym, który w należyty sposób powinien zadośćuczynić potrzebom prewencji poprzez rzeczywiste uświadomienie oskarżonym karygodności ich postepowania. – Ten okres czasu powinien dać im szanse na resocjalizację, na to, by po odbyciu karu powrócili do społeczeństwa – podsumowała uzasadnienie sędzia.

Wyrok jest prawomocny.

Górki. Leoś wpadł do wrzątku. Dziecko umierało kilka dni
Do tragedii doszło w 2022 r. Prababcia czteroletniego Leona 1 października zgłosiła policji zaginięcie dziecka. Tydzień później w Górkach koło Garwolina (woj. mazowieckie) znaleziono zakopane w lesie zwłoki czterolatka. Prokuratura informowała wtedy o zatrzymaniu 19-letniej wówczas matki chłopca i jej 19-letniego partnera. Oboje usłyszeli zarzuty i zostali aresztowani.

Pod koniec września 2023 r. Prokuratura Okręgowa w Siedlcach przekazała do tamtejszego sądu okręgowego akt oskarżenia przeciwko matce chłopca Karolinie W. i jej partnerowi Damianowi G. Pod koniec października 2023 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie zadecydował o przeniesieniu sprawy z sądu w Siedlcach do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga. Decyzję uzasadnił tzw. ekonomią procesową.

Z ustaleń śledztwa wynika, że chłopczyk wpadł do niezabezpieczonego brodzika z gorącą wodą i doznał rozległych oparzeń, a opiekunowie zaniechali wezwania pomocy medycznej. Według oskarżonych chłopczyk zmarł po upływie około tygodnia od tego wydarzenia. Po śmierci dziecka oskarżeni zakopali jego zwłoki w lesie, a następnie miejsce to zalali warstwą betonu.

W ocenie biegłych z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego najbardziej prawdopodobną przyczyną zgonu dziecka były następstwa choroby oparzeniowej.