To dla niej Andrzej Łapicki chciał zostawić żonę. Ten romans trwał latami

W latach 70. Andrzej Łapicki uchodził za jednego z największych amantów polskiej sceny. Choć zbliżał się do pięćdziesiątki, wciąż emanował magnetycznym urokiem i cieszył się ogromnym powodzeniem u kobiet. Jego romanse były szeroko komentowane. Właśnie wtedy zainteresował się młodszą o ponad dwie dekady Anną Nehrebecką. Ona miała za sobą rozpad małżeństwa i — jak sama podkreślała — nie szukała nowych uniesień. Gdy aktor dał jej do zrozumienia, że wpadła mu w oko, nie czuła się tym szczególnie poruszona. Mimo że, jak wyznała po latach, “nie była gotowa na jakiekolwiek porywy emocjonalne”, jednak pozwoliła mu się do siebie zbliżyć.

Anna Nehrebecka ujawniła tę relację dopiero niedawno. W książce “Pani Anka Nehrebecka w rozmowie z Katarzyną Ostrowską” po raz pierwszy przyznała, że przez kilka lat próbowała stworzyć z Łapickim coś więcej niż przelotny romans. Na pytanie, czy naprawdę był to romans, odpowiedziała jedynie: “W jego wypadku nie pierwszy i nie ostatni. Ale poważny”.

We wspomnianej rozmowie otwarcie mówiła o tym, jak ogromne znaczenie miał dla niej w tamtym czasie. “Andrzej to był pierwszy mężczyzna [po rozstaniu z mężem — przypis red.], o którym pomyślałam pozytywnie. Pomógł mi wyjść z moich przeżyć. Poczułam się bezpieczna, dowartościowana” — zwierzała się, dodając po chwili: “Zaczęłam przy nim stawać na nogi.”

Zaskakujący początek miłości. Anna Nehrebecka odmówiła Andrzejowi Łapickiemu
Nie jest pewne, czy ich drogi w ogóle by się skrzyżowały, gdyby nie pewien zaskakujący epizod. Nehrebecka odrzuciła jego propozycję zagrania w spektaklu Teatru Telewizji. “Po rozwodzie miałam takie momenty, że zachowywałam się irracjonalnie i nie wyjaśnię, dlaczego odmówiłam zagrania w telewizyjnej sztuce w reżyserii Andrzeja Łapickiego” — tłumaczyła Anna Nehrebecka. Była podobno pierwszą młodą aktorką, która odważyła się powiedzieć mu “nie”. Najwyraźniej zrobiło to na nim wrażenie.

26 lutego 1972 r., podczas przyjęcia po premierze sztuki z udziałem Nehrebeckiej i jubilata Tadeusza Fijewskiego, Łapicki niespodziewanie pojawił się wśród gości. Aktorka wspominała ten moment tak: “Stałam sobie z boku, coś jadłam. W pewnym momencie usłyszałam za plecami pytanie: ‘Czy pani zawsze będzie odmawiać współpracy ze mną?’. Odwróciłam się i ujrzałam przed sobą Andrzeja. Nie byłam w nastroju do żartów, więc coś odburknęłam, ale on się wcale nie zraził i, jak to się mówi, przyczepił do mnie”.

Choć nie miała ochoty na rozmowy, on uparcie zabiegał o jej uwagę. Po bankiecie nalegał, by odwiózł ją do domu, a że mieszkała daleko, zgodziła się. Zostawiła mu numer telefonu, nie wierząc, że kiedykolwiek zadzwoni. A jednak odezwał się już następnego dnia.

Anna Nehrebecka o romansie. “Zakochałam się w nim”
Po latach tłumaczyła swoje uleganie jego urokowi bardzo szczerze. “Nie będę udawać, że grałam królową śniegu. Byłam młodą dziewczyną, młodą aktorką, a to był ktoś. Miał swoją niekwestionowaną pozycję. Na dodatek był obiektywnie bardzo przystojny” — powiedziała.

W jego towarzystwie czuła się swobodnie. Gdy planowała wyjazd do Londynu, usłyszała od niego, że będzie czekał. Po powrocie pierwsze, co zrobiła, to się z nim skontaktowała — fakt, że był żonaty, nie stanowił dla niej przeszkody. “Zakochałam się w nim. Bezczelnie powiem, że z wzajemnością” — pisała w książce. “Nie rozmawialiśmy o tym, co dalej. Nie zakładałam, że zostawi rodzinę, bo to było nierealne” — oceniła.

Nie wiedziała jednak, że była jedyną kobietą, dla której on poważnie rozważał rozwód. “Dowiedziałam się o tym dużo, dużo później. Stosunkowo niedawno” — przyznała. Po siedmiu latach to ona postanowiła odejść. “Zdałam sobie sprawę, że chcę mieć rodzinę, a z nim było to niemożliwe” — mówiła.

Dzisiaj patrzy na ten związek z ciepłem w sercu. “Andrzej był moim dobrym duchem. Pozwolił mi się rozwijać. To był mój bardzo dobry okres zawodowy” — podkreślała. On wrócił do żony, a ona ułożyła sobie życie i wychowała dwie córki z prawnikiem Iwo Byczewskim, z którym jest do dziś.