Przez kościół niósł się szloch. Olsztyn pożegnał Anitę i jej synka. Słowa męża rozrywały serca

Lekarka Anita Samek-Krymkowska i jej siedmioletni syn Maciej zginęli w tragicznym wypadku podczas wakacji w Egipcie. Rzesze olsztynian odprowadziły ich w ostatnią drogę. Kiedy podczas nabożeństwa głos zabrał mąż i ojciec ofiar tragedii, w kościele nie było chyba nikogo, kto potrafiłby powstrzymać łzy. — Mam nadzieję, że mamusia trzyma cię ciągle za rączkę i cały czas jest z tobą — mówił pogrążony w smutku mężczyzna, który, razem z córką, sam uszedł z życiem z wypadku.

To były rodzinne wakacje w Egipcie. 29 lipca olsztyńska lekarka Anita Samek-Krymkowska wracała razem z mężem i dziećmi z wycieczki do Hamaty. Wtedy doszło do tragicznego wypadku z udziałem busa, którym podróżowała polska rodzina. Zginęły trzy osoby, w tym lekarka i jej 7-letni syn Maciej. Cały czas trwa śledztwo w sprawie wypadku.

Czytaj także: Wiadomo, kiedy pogrzeb lekarki, która zginęła w Egipcie i jej synka. Wzruszająca prośba bliskich.

Lekarka z Olsztyna i jej syn zginęli w wypadku w Egipcie. Podczas pogrzebu żałobnikom trudno było powstrzymać łzy
Blisko miesiąc po dramacie bliscy odprowadzili Anitę i Maćka w ich ostatnią drogę. W sobotę, 23 sierpnia olsztyńska katedra przy ul. Staszica po brzegi wypełniła się rodziną, przyjaciółmi, pacjentami kobiety i wszystkimi, których do głębi poruszyła śmierć mamy i synka.

— 29 lipca Anita z synem Maćkiem zakończyli ziemską wędrówkę. Mimo młodego wieku wyprzedzili nas wszystkich. Cieszą się oglądaniem Bożego oblicza. (…) Śp. Anita z pasją i miłością realizowała swoje powołanie. (…) Wolna od egoizmu miłość uczyniła z niej lekarza zawsze pogodnego i oddanego pacjentom. Nie odmawiała pomocy tym, których mogła leczyć. Leczyła tych, którym nie dało się pomóc. Dodawała otuchy. Odznaczała ją odwaga, dobro i miłość. (…) Maciek dopiero poznawał świat. Chłonął każdy jego szczegół. Przygotowywał się do podjęcia nauki w szkole. Miał swoje ulubione zabawy, bajki, książki. Nie marnował czasu. Był pogodny, aktywny i dobry. Energiczny i pomysłowy, z Maćkiem życie nabrało rozpędu — mówił przewodniczący nabożeństwu abp Józef Górzyński.

Czekam, aż przywitasz mnie swoimi słowami: Cześć tatuśku”
Potem gdy kościół wypełnił przepełniony smutkiem głos męża Anity i ojca Maćka, wręcz niemożliwym było powstrzymanie szlochu. Choć pogrążony w żałobie i niewyobrażalnej rozpaczy, mężczyzna znalazł w sobie siły, by w poruszających słowach pożegnać ukochanych sobie ludzi. Najpierw zwrócił się do swojego zmarłego syna Maćka.

— Mam nadzieję, że mamusia trzyma cię ciągle za rączkę i cały czas jest z tobą. Dane mi było cieszyć się tobą siedem lat, ale wiedz, że to były piękne lata. Czekam, aż przywitasz mnie swoimi słowami: “Cześć tatuśku”, a wtedy wyprzytulasz mnie tak samo jak wtedy, gdy wracałem z pracy. I może w końcu nie będziesz uciekał od milionów buziaków, którymi ciebie obdarowywałem. Jednego akceptowałeś, 10 jeszcze było do zniesienia, ale przy większej ilości tylko odwracałeś się do mnie i mówiłeś: “Teraz to już przesadzasz”. Mam nadzieję, że tam już nie będziemy przesadzali i będziemy mogli być, bawić się, cieszyć z tobą — zwrócił się do 7-latka.

Słowa męża Anity rozrywają serce. “To były moje najszczęśliwsze lata życia”
— Kochana Anitko — bo tak cały czas do ciebie mówiłem — nie będę tu mówił jak Maciusiowi, żebyś robiła nasze wspólne rzeczy z jakimś moim zamiennikiem w niebie. Co to, to nie. Ale mam nadzieję, że pochwaliłaś się Ozzy’emu, Freddiemu i Kurtowi, że czasem, jak słuchaliśmy ich muzyki przy sobocie, popijaliśmy trunek od lokalnych mazurskich producentów. Chłopcy, jak to usłyszeli, na pewno przyjęli cię do zespołu jako ich wzór i teraz to ty jesteś ich królową. Dziękuję ci, kochanie, za wszystko, co mi ofiarowałaś najcenniejsze, czyli swoje życie i miłość — skierował następnie swoje słowa do ukochanej żony.

— Dałaś mi rodzinę, dzieci, byłaś mi wsparciem, opiekowałaś się. Byłaś wzorową żoną na dobre i złe, w zdrowiu i chorobie. Zawsze mogłem na ciebie liczyć. Na twoje słowa otuchy, pocieszenia i motywacji. To ty byłaś głównym motorem mojego życia i moją motywacją. Kocham cię i zawsze ci to mówiłem. Tak samo jak zawsze ci powtarzałem, że jesteś wspaniałą żoną, mamą i lekarką. Ludzie cię uwielbiali, bo ciebie, kochanie, nie dało się nie kochać. Dbałaś o naszą rodzinę, o nasze ognisko rodzinne. We wszystko, co robiłaś, wkładałaś serce i robiłaś wszystko z pasją. Skarbie kochany. Gdyby Bóg na początku naszego związku pokazał mi twoją i Maciusia księgę życia i spytał, czy mimo wszystko wybieram ciebie na żonę, Maciusia na syneczka, mimo, że umrzecie tak szybko, a ja będę tak cierpiał, i tak zdecydowałbym się na małżeństwo z tobą. Bo to były moje najszczęśliwsze lata życia u twego boku i naszej rodziny — kontynuował mąż zmarłej lekarki.

Mama i syn spoczęli we wspólnym grobie

— Bądźcie, Maciusiu i Anitko, tylko przy nas. Módlcie się tam w niebie za nas. Wstawiajcie się za nami u Boga. Czekajcie, zrobimy z Lenką, co mamy zrobić na tej ziemi i dołączymy do was, aby tam wiecznie razem się radować i już być nierozłączni. (…) Leneczko, przeżyłaś wypadek dla mnie, a ja dla ciebie. Będziemy się wspierać, dbać o siebie, aby mama i Maciuś, patrząc na nas z nieba, wiedzieli, że jesteśmy szczęśliwi. Nie zapomnimy o naszych kochanych. Bo oni przecież cały czas są z nami i będą do końca naszych dni — zwrócił się na koniec.

Ciała Anity i Maciusia zostały złożone do wspólnego grobu na cmentarzu parafialnym w Klebarku Wielkim. Przed ostatnim pożegnaniem rodzina zwróciła się do żałobników z prośbą, by zamiast kwiatów i wieńców zdecydowali się na wsparcie inicjatyw charytatywnych. “Podczas uroczystości pogrzebowej wystawiona będzie puszka na rzecz Hospicjum Stacjonarnego dla Dzieci w Olsztynie, a także kosz na przybory szkolne dla potrzebujących Dzieci” — napisano w nekrologu. Mimo to i tak nie brakowało kwiatów od osób chcących pożegnać mamę i synka.