Na ślub jednostronny decyduje się coraz więcej par. Na czym polega?

Coraz więcej par w Polsce wybiera ślub jednostronny, czyli formę zawarcia małżeństwa w Kościele katolickim, mimo że tylko jedno z narzeczonych wyznaje tę wiarę. Taka ceremonia może odbyć się podczas mszy świętej, a jej zasady reguluje Kodeks Prawa Kanonicznego. Zgodnie z kanonem 1117, duchowny może udzielić sakramentu małżeństwa, jeśli przynajmniej jedna z osób została ochrzczona w Kościele katolickim, do niego przystąpiła i nie wystąpiła z niego formalnym aktem.

W odróżnieniu od tradycyjnego ślubu kościelnego, podczas ślubu jednostronnego przysięgę składa tylko osoba wierząca. Kończy ją słowami:

Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i wszyscy święci.

Drugi z narzeczonych nie musi przystępować do sakramentów, takich jak spowiedź czy komunia, ani wykonywać religijnych gestów. Dzięki temu para może połączyć różne przekonania i wspólnie przeżyć ceremonię w kościele.

Istotne zasady ślubu jednostronnego

Sakramentu małżeństwa w ramach ślubu jednostronnego udziela wyłącznie duchowny Kościoła katolickiego. Nie ma możliwości, aby ceremonię współprowadził ksiądz katolicki i duchowny innego wyznania. Kapłan reprezentujący inną wspólnotę może jednak uczestniczyć w uroczystości jako gość, bez pełnienia funkcji liturgicznej.

Jakie dokumenty są potrzebne do zawarcia ślubu jednostronnego?

Katolik przygotowujący się do takiego ślubu musi dostarczyć do parafii komplet wymaganych dokumentów, czyli:

dowód osobisty,
akt urodzenia,
metrykę chrztu oraz zaświadczenie o bierzmowaniu,
potwierdzenie odbycia nauk przedmałżeńskich i wizyty w poradni rodzinnej,
zaświadczenie o spowiedzi oraz zapowiedziach.

Dodatkowo konieczne jest uzyskanie dyspensy od biskupa. Strona niewierząca lub należąca do innego wyznania podpisuje oświadczenie, w którym akceptuje zobowiązania strony katolickiej, w tym wychowanie dzieci w duchu katolickim.

Co, gdy jedna z osób formalnie odstąpiła od Kościoła katolickiego?

Jeśli jedna z osób była ochrzczona w Kościele katolickim, lecz formalnie z niego wystąpiła lub deklaruje ateizm, musi złożyć pisemne oświadczenie, że nie będzie przeszkadzać współmałżonkowi w praktykowaniu wiary ani w katolickim wychowaniu dzieci.

Ślub jednostronny jako kompromis dla par o różnych światopoglądach
Ślub jednostronny okazuje się dobrym rozwiązaniem dla par, które chcą zawrzeć małżeństwo w obrządku katolickim, ale różnią się pod względem wiary lub światopoglądu. Choć wymaga dodatkowych formalności, umożliwia ceremonię kościelną także wtedy, gdy jedno z narzeczonych nie jest katolikiem lub nie praktykuje żadnej religii.